چرا اخیرا هرچی وبلاگ میخونم، "توجیه" رو "توجیح" مینویسن؟ دیکته فارسی عوض شده؟ پس چرا همه غلطهای مشابه دارن؟


پست مرتبط

Labels: ادبیات, ایران, روزمره, وبلاگ

میخواستم از بیژن ترقی بنویسم. ولی وقتی اینجا رو خوندم، دیدم همه آنچه که باید گفته میشد، به زیبایی تمام گفته شده. (پست 26 آوریل رو بخونید)
پس فقط میگم یاد و نامش گرامی و ترانه هایش جاودان باد.

Labels: ادبیات, ایران, شعر, موسیقی

آقای الف کار خیلی خوبی رو در زمينه تبدبل کتابهای فارسی به کتاب صوتی شروع کرده، خودتون سایتش رو ببینید و به این کار بزرگ و مفید بپیوندید.
تمام توضیحات لازم اینجا داده شده و نیازی به توضیح اضافه من نیست، غیر از اینکه بگم واقعا برای زبان فارسی چنین نیازی وجود دارد. یک دسته دیگر از مخاطبان این کتابها میتوانند نسل دوم مهاجرین ایرانی باشند که فارسی می فهمند ولی نمیتوانند بخوانند، این افراد از نعمت خواندن بسیاری از گنجینه های ادب فارسی محرومند. این کار به پیوند بیشتر آنان با زبان فارسی و در نتیجه زنده نگهداشتن هرچه بیشتر زبان فارسی کمک زیادی میکند.

من خودم هیچگونه ابزار ضبط صدا ندارم، نه mp3 player ، نه گوشی موبایل حافظه دار، نه حتی میکروفون کامپیوتر، وگرنه چند تا کتاب توی ذهنم هست که شروع کنم. امیدوارم تا وقتی امکانات من فراهم می شود، کسی کتابهای مورد نظر مرا کار نکند! اگر هم کرد، دستش درد نکند.

Labels: ادبیات, ایران, زندگی, وبلاگ

این همه از غلطهای املایی و نوشتاری مینالیم، وقتی گویندگان و گزارشگران آنهم اخبار تلویزیون اشتباهات فاحش در روخوانی دارند، دیگر از بقیه چه انتظاری میتوان داشت.

گوینده خانم اخبار ساعت 12 شب شبکه تهران: . . . به طریق اَوَلی . . .
چند ثانیه بعد، گزارشگر همان بخش خبری: . . . نُقل محافل است.

Labels: ادبیات, ایران, روزمره

چرا اینقدر نسل سه چهار سال کوچیکتر از ما، دیکته شون ضعیف هست و این همه غلط دارند؟ اینها جدا از آنهایی هست که میخوان حروف عربی رو حذف کنند و جاش حروف فارسی بگذارند و مثلا بجای "ظ" و "ض" مینویسند "ز"، بحث من الان در مورد این دسته نیست و فعلا با درست و غلط بودنش کار ندارم.
حرف من بر میگرده به یک سری غلط املایی های رایج در فرومها و وبلگهای فارسی مثل "ضمینه" بجای "زمینه" یا "وحله" بجای "وهله". اینها اتفاقا برعکس دسته اول کلمه رو سخت تر میکنند. من نمیدونم وقتی مینویسند "ضمینه"، با "ضمن" اشتباه میکنند، نمیدونم . . . موارد خیلی بیشتر هست که الان توی ذهنم نیست ولی جالبه که فراگیر هست یعنی یک سری لغات رو اکثرا یک جور اشتباه مینویسند جوری که آدم به خودش شک میکنه یا فکر میکنه نکنه توی کتابهای درسی اینطوری نوشته اند!!!
کتابها و سیستم آموزشی اینها که با مال ما زیاد فرق نکرده بوده پس چرا اینها اینهمه غلط دارن؟ جالبه که دیگه کم کم حساسیتها به این موضوع هم از بین میره و خیلی جاها حتی اگه غلطهاشون رو بهشون گوشزد کنید بهت می پرند که چرا گیر میدید و چون نمیتونید بحث کنید غلط املایی میگیرید و حالا مهم نیست و این حرفا . . .

Labels: ادبیات, ایران, روزمره

چرا فاصله مان با حافظ اینقدر کم شده؟ آن موقع که بیشتر با وی مأنوس بودیم، زندگی زیباتر نبود؟

نفس برآمد و کام از تو بر نمی آید ----------------------- فغان که بخت من از خواب در نمی آید

Labels: ادبیات, حافظ, زندگی, شعر